Stosowana przed przygotowaniem oferty weryfikacja zapobiega traktowaniu nazwy handlowej określającej formę wykonania jako zamiennika wymagań rynku docelowego, kategorii wymaganej przez operatora sieci, parametrów układu elektrycznego, zasad dostępu i sposobu dokumentowania wymagań. Są to odrębne kwestie, nawet jeśli 2 dostawców używa tej samej nazwy „kompaktowa stacja transformatorowa”.

• Kraj określa kontekst regulacyjny i rynkowy.
• Wymagania operatora sieci mogą wykluczyć znane rozwiązanie katalogowe.
• Przyporządkowanie do kategorii pozwala odróżnić prefabrykowane stacje transformatorowe od CEADS.
• Nazwy handlowe nie potwierdzają zakresu stosowania norm IEC ani ANSI.
• Sama klasa napięciowa nie przesądza o przydatności produktu.
• Obciążenie i warunki pracy przy zwarciu wpływają na konfigurację elektryczną.
• Częstotliwość i sposób uziemienia wpływają na zgodność z siecią.
• Dostęp publiczny zmienia wymagania dotyczące obudowy i obsługi.
• Ograniczony dostęp wiąże się z innym modelem obsługi technicznej.
• Dostęp do konserwacji wymaga zaplanowania miejsca i odłączania urządzeń.
• Wykazy dokumentów pozwalają zweryfikować deklarowane informacje.
• Odpowiedzi „nie wiadomo” pozostają widoczne, aby można było wyznaczyć działania wyjaśniające.
• Odpowiedzi przeczące wstrzymują proces, zamiast skłaniać do zgadywania.
• Odpowiedzi twierdzące nadal wymagają dokumentów potwierdzających.
• Dział inżynieryjny potwierdza ostateczny wybór rozwiązania.
• Dział zakupów porównuje wyłącznie produkty o określonym zakresie.
• Dział zapewnienia jakości sprawdza wyniki badań dotyczące konkretnego modelu.
• Za dopuszczenie nadal odpowiadają podmioty zaangażowane w projekt i operator sieci.